Mostrando entradas con la etiqueta amorosiñas. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta amorosiñas. Mostrar todas las entradas

lunes, 30 de abril de 2018

Avós

Heras, Chema, Avós, ilust. Rosa Osuna, Pontevedra: Kalandraka Editora, col. “Demademora”, 2002, [36 pp.], (ISBN: 978-84-8464-533-7).

Breve descrición do formato e contido. Este álbum ilustrado de tapa dura foi galardoado co Premio Llibreter en 2003. Na esquina inferior dereita da cuberta aparece unha señora maior e un señor maior bailando xuntos. Debaixo deles está o nome da editorial, Kalandraka, e enriba, o da ilustradora e o do autor, xunto ao debuxo dun gato. Na parte superior da cuberta, escrito en letra de maior tamaño có resto, podemos ver o título do álbum, Avós. Na esquina superior dereita aparece unha especie de insignia con forma de sol de cor amarelo co nome do galardón xa nomeado anteriormente e, debaixo desta, dúas estrelas debuxadas. Todo isto está sobre un fondo dividido en cadros desiguais, nos que predominan as cores cálidas coma o amarelo e o vermello, pero tamén cores frías como o azul e o gris. Na contracuberta volve haber unha serie de cadrados de tamaños variados. No cadrado da esquina superior dereita vemos un debuxo da lúa rodeada de estrelas, e no cadrado da esquina inferior dereita temos o sol, xunto o cal aparecen dous paxaros, e baixo deles, unha árbore. Nas gardas volvemos ter nunha páxina unha lúa cunhas estrelas e na outra un sol con nubes. O texto é sinxelo, con frases breves. Este aparece distribuído de maneira irregular, xa que non aparece sempre na mesma páxina nin na mesma posición. É moi repetitivo e acumulativo, xa que as frases se van repetindo e encadeando. O texto amósase en forma de dialogo. As ilustracións acompañan ao texto durante toda a obra, posibilitando unha lectura máis sinxela e visual. Nas gardas volvemos ter nunha páxina unha lúa cunhas estrelas e na outra un sol con nubes. O texto é sinxelo, con frases breves. Este aparece distribuído de maneira irregular, xa que non aparece sempre na mesma páxina nin na mesma posición. É moi repetitivo e acumulativo, xa que as frases se van repetindo e encadeando. O texto amósase en forma de dialogo. As ilustracións acompañan ao texto durante toda a obra, posibilitando unha lectura máis sinxela e visual. Ao longo da historia amósanse diferentes animais e demais elementos cotiáns non citados no texto. A riqueza de ilustracións fai posible unha lectura visual e permite afondar máis en aspectos da historia que non se relatan no texto. Este álbum narra a historia dun señor que quere ir bailar á festa coa súa muller. Ela négase unha e outra vez, debido aos seus prexuízos sobre a súa idade. Mentres o seu marido intenta convencela, ela vai enumerando todos os síntomas de vellez que ten no seu corpo. Á súa vez, o marido, con moito agarimo, intenta facerlle ver que segue tan bonita coma sempre apesares dos anos que ten.

Potencialidades educativas. A partir da lectura desta obra pódese traballar o tema da familia, facendo fincapé na figura dos avós. Ademais o álbum permítenos tratar o tema do amor na vellez, o fermoso de ter alguén ao teu lado que che queira e che diga sempre o fermosa/o que segues sendo a pesares do paso do tempo. Tamén este conto pode servirnos para trata o tema da autoestima e a presión das mulleres pola que deben estar sempre belas e mozas.

Recursos de interese:
Obra de teatro do conto de Avós:

Autoría. Amorosiñas (T. Alfaya, R. Castro e P. Collazo).

A caricia da bolboreta

Voltz, Christian, A caricia da bolboreta, ilust. Christian Voltz, trad. Emma Lázare. Pontevedra: Kalandraka, col. “Demademora”, 2008, [32 pp.], (ISBN: 978-84-8464-657-0).

Breve descrición do formato e contido. Este libro é un álbum ilustrado de tapa dura que chama moito a atención polas súas ilustracións, xa que son moi sinxelas e non estamos acostumados a velas porque están feitas de materiais como madeira, fío, metal… para dar unha sensación de relevo. Os propios nenos/as poderían crear os personaxes do libro na súa casa. A cuberta ten o fondo de cor rosa moi claro, dando sensación de tenrura e dozura. Aparece no centro o avó do conto, feito dos materiais ditos anteriormente: úsase unha pataca para o nariz, un anaco de madeira para o corpo, unha vara de metal en forma circular para a cabeza, uns botóns para os ollos, fío para o pelo e ademais ten na man un garfo que equivale a un angazo para poder traballar na terra. Tamén aparecen os datos mais importantes do libro (título, autor e editorial). As gardas están formadas por un fondo de terra marrón, que está moi relacionado co relato da historia, xa que un dos temas principais é a morte, e tanto o neto como o avó especulan onde pode estar a súa avoa falecida. En canto ao texto, este é moi breve e a letra ten diferentes tamaños para destacar o máis importante de cada frase. O libro cóntanos a historia dun avó e un neno que van ao campo a traballar e recordan a súa avoa que faleceu e din que, aínda que non estea fisicamente con eles, estea onde estea sempre os vai axudar e apoiar en todo.

Potencialidade educativas. Con este libro pódese tratar o tema do amor e o cariño cara aos seres queridos (neste caso, cara aos avós), así como o tema dos traballos de campo que realizan o avó mais o seu neto (como regar as sementes, as patacas, plantar unha cerdeira…). Outro dos temas principais e co que se pode traballar nunha aula é o tema da morte dun ser querido, un tema do que se acostuma a fuxir, pero que é necesario tratar se queremos educar emocionalmente o alumnado de infantil.

Autoría. Amorosiñas (T. Alfaya, R. Castro e P. Collazo).

A árbore xenerosa

Silverstein, Shel, A árbore xenerosa, trad. Chema Heras, Pontevedra: Kalandraka Editora, col. “MareMar”, 2015, [64pp]. (ISBN: 978-84-8464-962-5).

Breve descrición do formato e do contido. Esta obra foi publicada por primeira vez no ano 1964, co seu nome orixinal The giving tree, aínda que a nosa ficha técnica está baseada na edición de Kalandraka. Este álbum narrativo de tapa dura, conta a historia da amizade entre unha maceira e un neno. Nela podemos observar como durante a infancia do rapaz, pasan moito tempo xuntos e se divirten. A medida que pasan os anos, o neno xa non é tan neno, as súas prioridades cambian e deixa de ver a árbore. Neste tempo, a árbore está moito soa e, cando ve ao neno despois dun longo período, fai o posible para facelo feliz. Esta axúdao de maneira desinteresada, a diferenza do neno, que ía vela para recibir algo a cambio. O neno no final da súa vida, dáse conta de que as cousas  materiais non van estar nos últimos momentos da vida, pero si van a estar os amigos. A cuberta da obra é moi colorida e chama a atención, xa que ten uns tons verdes de cor intensa. Nela aparece unha árbore dándolle una mazá a un neno, ademais de estar o título, o autor e a editorial. A continuación, todas as páxinas que van aparecer van a ter os debuxos totalmente en branco. As ilustracións que aparecen na obra son moi sinxelas con formas simples, pois os seus debuxos están feitos unicamente con tinta negra e en toda historia só aparece a árbore e o neno. Nas imaxes pódese apreciar o paso do tempo tanto na árbore como no neno así como a súa relación. A letra é escasa, xa que na maioría do libro só hai unha pequena frase en cada páxina, acompañada dunha imaxe.

Potencialidades educativas. A principal potencialidade desta obra radica nas posibilidades que ofrece para abordar diferentes aspectos relacionados coa amizade. Así mesmo, permítenos achegarnos á relación do ser humano coa natureza, xa que debemos ensinar todo o que nos ofrece e coidala, ademais de insistir en que ter moitos elementos materias non nos fai ser máis felices e non van estar aí para sempre. Pola contra, cos bos amigos podemos contar sempre. Finalmente, posibilita tratar as etapas da vida (infancia, adolescencia, idade adulta e vellez) e o paso do tempo, tanto nas árbores como nas persoas.


Recursos de interese:
Conto:

Había unha vez unha árbore...en Pontevedra:


Autoría:  Amorosiñas (T. Alfaya, R. Castro e P. Collazo).

A mellor sopa do mundo

Isern, Susana, A mellor sopa do mundo, ilustr. Mar Ferrero, trad. Paco Liván.Pontevedra: OQO Editora, col. “O”, 2015, [36 pp], (ISBN: 978-84-9871-526-2).


Breve descrición do formato e do contido. En este álbum narrativo de tapa dura, un narrador en terceira persoa conta unha fermosa historia de amizade. A protagonista é a tartaruga, que se encontra preparando una sopa deliciosa nunha fría noite de inverno. Pouco a pouco, algúns dos animais do bosque, comezan a chegar a súa casa, por suposto, cun ingrediente novo que engadirlle a sopa: Coello, cenorias; Cervo, froitos vermellos; Raposo, cebolas; Oso, mel; Lobo, pementos; Ourizo, allos porros e Rato, cogomelos. Todos xuntos cociñan, bailan e preparan a mesa e, ao chegar a cena, descobren que a sopa era a mellor que probaran nunca. Con esta obra podemos descubrir como facer a mellor sopa do mundo, o único que necesitamos son amigos, xa que con boa compañía todo sabe mellor, ese é o verdadeiro  ingrediente secreto. Na cuberta aparecen xuntos todos os animais dispostos en círculo, contemplando a sopa desde arriba ademais de recollérense o nome da autora, ilustradora e editorial. Nas gardas aparecen árbores espidas e neve, o que xa nos avanza que a obra se desenvolve en inverno e vai moito frío. Na portada, na folla esquerda hai unha dedicatoria -“Para Yves, Yuna, Adriel e Marc; por facer de calquera sopa, a mellor do mundo”- e na da dereita, aparece unha pequena árbore que fai a función de colgadoiro. Nela están todos os abrigos e debaixo, en fila, todos os zapatos dos animais. As ilustracións son alegres, cariñosas e dan tenrura ao lector ao longo de toda historia. O discurso é sinxelo e con pouca letra, as frases ou palabras máis relevantes de cada páxina están resaltadas en cor negra máis escura e ademais, cando chega cada animal á casa da tartaruga, repítese sempre a mesma secuencia.  

Potencialidades educativas. Con esta obra podemos traballar aspectos moi variados. En primeiro lugar, o máis importante é a amizade e o cariño que hai entre todos os animais da obra, podemos ver como se divirten xuntos e como colaboran a hora de preparar todo para a gran cea. En segundo lugar, tamén se poden traballar os animais que habitan nos bosques así como as súas características, alimentación… E, finalmente, podemos aproximarnos aos ingredientes utilizados polos animais para crear esa deliciosa sopa.



Recursos de interese:


Canción A mellor sopa do mundo:

Teatro:

Autoría: Amorosiñas (T. Alfaya, R. Castro e P. Collazo).

lunes, 9 de abril de 2018

Fonchito y la luna

Vargas Llosa, Mario, Fonchito y la luna, ilust. Marta Chicote Juiz, Madrid: Alfaguara Editora, 2010, [40 pp], (ISBN: 978-84-204-0589-6).


Breve descripción del formato y del contenido. En la cubierta de este álbum ilustrado aparece en primer plano un niño con el pelo rizo y rubio, con la piel blanca y las mejillas sonrojadas, es Fonchito, el protagonista de la historia. Se encuentra mirando fijamente hacia la luna llena. Al fondo también se ven varias estrellas que, junto con la luna, iluminan la noche. Estas mismas estrellas vuelven a aparecer en la contracubierta del libro. También aparece tanto en la parte superior como inferior de la cubierta y contracubierta los datos más relevantes del libro como son el nombre del autor, de la ilustradora, la editorial, la colección y el título. En la parte superior de las guardas se muestran unas estrellas y en la parte inferior, flores. Esto nos puede dar una pista de lo que va a pasar en la historia, ya que las flores, que son de color rojo, representan el amor de Fonchito a Nereida y las estrellas, la noche que es un factor importante, puesto que Nereida le pide a Fonchito que le baje la luna para así poder darle un beso en la mejilla. Este libro nos cuenta la historia del primer amor de Fonchito y cómo es capaz de cumplir el deseo de Nereida de bajarle la luna para poder darle un beso. Su lectura es muy sencilla, debido a que el texto es bastante breve, además no siempre se encuentra ubicado en el mismo sitio. Está acompañado de ilustraciones complejas con pocos trazos acordes a lo que va aconteciendo en el relato.


Potencialidades. Gracias a este libro podemos trabajar dentro del aula el tema de las emociones y los sentimientos, centrándonos en el amor que es el tema principal de la historia.

Recursos de interés.



Autoría. Amorosiñas (T.Alfaya, R.Castro y P. Collazo).

Leopoldo e Casilda

Kulot, Daniela, Leopoldo e Casilda, ilust. Daniela Kulot, trad. María Fe González, Pontevedra: Kalandraka, Faktoria K de libros, 2007, [28 pp], (ISBN: 978-84-8464-618-1).


Breve descripción do formato e do contido. Estamos ante un álbum ilustrado coa tapa dura. No centro da cuberta aparecen dous amigos (dúas rás), Leopoldo e Casilda, que son os protagonistas da historia. Detrás deles están a nai de Leopoldo e máis o pai de Casilda. Tamén podemos observar unha casa ao fondo da paisaxe montañosa que, segundo o conto, deducimos que é a casa de Leopoldo e da súa nai. A ilustración desta cuberta chama a atención da nenez, xa que hai unha gran variedade de cores. Na parte superior está o título do libro e o nome da autora; e na parte inferior dereita aparece o nome de Faktoria K de libros, que é un selo editorial de Kalandraka. As gardas son de cor verdoso como as propias ras do conto e hai uns círculos por toda a páxina que poderían recordar os ollos das ras. En canto ás páxinas interiores, o texto que aparece é moi breve e non sempre se encontra situado na mesma parte da folla. As ilustracións son moi coloridas e detalladas, non se trata de debuxos sinxelos, se non que tanto os personaxes como as partes da casa que aparecen están bastante traballadas. Este libro fala sobre o amor dos pais aos nenos e do amor entre dous amigos, Leopoldo e Casilda. Cóntase a historia de como os pais axudan os nenos a facer diferentes cousas da vida cotiá (durmir, comer, peitearse…) e fomentan a amizade entre os fillos de ambos.

Potencialidades. Esta historia permítenos traballar as composicións das familias, que non todas son iguais como a de Leopoldo e Casilda, que son familias monoparentais. Tamén permítenos traballar o tema dos sentimentos (en especial o amor e a amizade), e as tarefas da vida cotiá. Incluso, como os protagonistas son dúas ras, pódese traballar con este animal e que os nenos investiguen cal é o seu hábitat, de que se alimentan etc.




Autoría. Amorosiñas (T. Alfaya, R. Castro e P. Collazo).

Crocodilo namorado

Kulot, Daniela, Crocodilo namorado, trad. Marc Taeger e Pilar Martínez, Vigo: Kalandraka, 2007, [32 pp.], (ISBN: 978-84-8464-290-9).

Breve descripción do formato e do contido. Atopámonos ante un álbum ilustrado. Na cuberta podemos ver o debuxo dun crocodilo cun abrigo vermello que vai collido da perna do que parece ser unha xirafa, pero non podemos verlle a cabeza. Esta xirafa vai vestida cunha camiseta azul escura, uns pantalóns amarelos con flores e uns tacóns brancos. Os dous atópanse no  que podemos interpretar como unha posta de sol. Esta imaxe aparece encadrada e centrada na cuberta, e sobre ela está o nome da autora do conto. Debaixo da imaxe aparece o título do conto e a editorial. Todo isto sobre un fondo degradado de cor verde auga. Nas gardas aparecen debuxados multitude de paraugas vermellos sobre un fondo amarelo. Na contracuberta volvemos ter unha imaxe encadrada en centrada sobre o mesmo fondo de cor verde auga, pero esta vez, temas un texto introductorio onde aparecen escritas as primeiras frases do conto, e debaixo Factoría K de libros, selo editorial de Kalandraka. Os textos son sinxelos, con frases curtas. As imaxes teñen moitas cores e son moi elaboradas, ademais, ilustran á perfección todo o que o texto sinala. Este álbum protagonizado por un crocodilo e unha xirafa, móstranos a historia de dous personaxes que fican namorados, e forman unha parella extremadamente peculiar. A diferenza de altura supón un problema, pero xuntos conseguirán superalo.

Potencialidades educativas. Este conto permítenos tratar o tema do amor, dos sentimentos que deste afloran e das barreiras que se poden romper por el. Ademais, dános a posibilidade de entrar no tema das diferenzas e o valor da diversidade, ensinando respecto e tolerancia aos máis pequenos e pequenas. Así este álbum é unha marabillosa ferramenta para ensinarlles a valorar a todo a mundo e a non xulgar pola súa aparencia física.


Recursos de interese.
Conto lido por nenas e nenos de 3 anos:
http://bibliotecacastelao.blogspot.com.es/2014/02/crocodilo-namorado.html



Autoría. Amorosiñas (T. Alfaya, R. Castro e P. Collazo).


Grazas

Minhós Martins, Isabel, Grazas, ilust. Bernardo Carvalho, trad. Xosé Ballesteros. Pontevedra: Kalandraka, col. “Demademora”, 2013, [ 32 pp], (ISBN: 978-84-8464-826-0).

Breve descrición do formato e do contido. Neste álbum ilustrado un neno conta, en primeira persoa e dunha forma inxenua e inocente, o que lle ensinou cada unha das persoas que forman parte da súa vida (a súa familia, os amigos, os veciños…).Cada unha desas persoas transmitiulle algo que lembrará sempre e que lle servirá no seu futuro. O protagonista remata dándolles as grazas a todas esas persoas, aínda que lle queda moito por aprender. Na cuberta, aparece o protagonista da historia co seu avó, esa imaxe aparece logo no interior da obra. Na parte baixa está o título en grande xunto coa autora, o ilustrador e a editorial. Na anteportada, aparece en cores laranxas e marróns, un camiño, edificios, un autobús e árbores, o que semella unha pequena parte do lugar onde vive. Na portada, a diferenza das demais páxinas do conto, está totalmente en branco e só volve aparecer o título, a autora, o ilustrador e a editorial. O texto está formado por frases breves debaixo das ilustracións, que describen situacións cercanas e cotiás as cales nos permiten identificarnos co protagonista. As imaxes do libro son de cores vivas e están pintadas con témperas ou pintura acrílica, o que lle da un toque moi infantil.

Potencialidades educativas. A súa potencialidade principal é ensinar a ser conscientes do valor que teñen  esas persoas que nos ensinaron algo ao longo da nosa nenez e que recordamos aínda que pasen os anos ( valor da amizade, a gañar e a perder, a persistencia, as regras, as normas…). Ademais, con esta obra tamén se traballa o valor da amizade e amor cara as persoas que nos rodean e coidan de nós. Por último, nomea os membros da familia e demais persoas coñecidas o que nos abre camiños para aproximarnos á institución familiar desde múltiples perspectivas.

Autoría. Amorosiñas (T. Alfaya, R. Castro e P. Collazo).

miércoles, 28 de marzo de 2018

¿ A qué sabe la luna?

Grejniec, Michael. ¿A qué sabe la luna?,trad. Carmen Barreiro. 1º edición, Pontevedra: Kalandraka
Editora, col. libros para soñar, 1999. [28 pp.]. (ISBN:  978-84-9512-361-9).

Breve descripción del formato y del contenido. En este álbum ilustrado se cuenta la historia de una tortuga que quiere averiguar a qué sabe la luna. Gracias a la ayuda de todos sus amigos, que se van poniendo unos encima de otros, hacen una gran escalera para poder llegar a ella y probarla. Esta obra nos muestra cómo podemos lograr, con la ayuda de los amigos, las metas que nos propongamos, por muy imposibles que parezcan. En su cubierta aparece la foto de una luna llena con cara alegre y apariencia inalcanzable, que, como también avanza el título y las guardas de color azul claro, es el eje alrededor del cual gira la historia. Sus ilustraciones diáfanas y de gran seducción aparecen sobre un fondo negro y recogen lo fundamental de un texto que está elaborado sobre estructuras sintácticas repetitivas. Una reiteración debida a la sucesión de una misma acción por parte de los animales protagonistas, lo que facilita el seguimiento de la historia por parte del lectorado más pequeño. Esta obra está traducida a múltiples lenguas, como es el caso del gallego, además de contar con una adaptación para los niños y niñas con TEA (versión de B.A.T.A. ), ya que en sus páginas la letra está acompañada por pictogramas para facilitar la lectura y comprensión.

Potencialidades educativas. Gracias a esta propuesta literaria podemos trabajar valores como la amistad, la colaboración, la constancia, la empatía y la solidaridad. Además permite insistir en la importancia de compartir experiencias y logros con nuestras amistades. Como en ella aparecen distintos animales, también puede ser un buen instrumento para diferenciarlos, apreciar sus características...

Recursos de interés.
Actividades sobre el cuento:

Representación del cuento en sombras chinas:

Yoga:

Canción “A qué sabe la luna”:

Autoría. Amorosiñas ( T. Alfaya, R. Castro y P. Collazo).

Abuelos

Tobella, Montse. Abuelos. Ilust. Montse Tobella, Barcelona: Edebé, 2002, [16 pp.], (ISBN: 84-236- 6314-0).

Breve descripción del formato y del contenido. Estamos ante un álbum ilustrado de tapa dura. En la cubierta aparece, encuadrada y centrada, una foto de una familia, unos abuelos con su perrito y sus dos nietos: un bebé que lo está sujetando la abuela en brazos y una niña un poco mayor que está de pie delante del abuelo. En las guardas aparece un fondo de color morado y unas flores que nos invitan a la tranquilidad y a rechazar todo lo malo que nos rodea. Toda una postura vital representada por los abuelos de esta tierna historia, que derrochan un gran amor por sus nietos y hacen múltiples acciones para complacerlos (ricos postres, nuevos juegos…). Son estos unos personajes de ficción que son la imagen de muchos abuelos y abuelas, a los que se impulsa a apreciar, a valorar y a cuidar con gran amor. En la página de la izquierda se reproduce una pequeña imagen de los nietos escenificando lo que dice el breve texto que hay debajo, mientras que en la página de la derecha está un gran dibujo de los nietos y abuelos encuadrado como el de la cubierta y acorde con lo que pone el texto.

Potencialidades educativas. Además de ofrecer la posibilidad de tratar el tema de sentimientos (haciendo hincapié en el amor), permite entrar en temas vinculados con la composición de las familias, el paso del tiempo, las distintas generaciones etc. También posibilita aproximarse a los juegos populares de antaño, a partir de las enseñanzas sobre juegos que los abuelos transmiten a los nietos.

Autoría. Amorosiñas (T. Alfaya, R. Castro y P. Collazo).

Cuando un elefante se enamora

Cali, Davide, Cuando un elefante se enamora, ilust. Alice Lotti, trad. Ana Sancho Rosales, Madrid: Anaya Editora, 2016, [32 pp.], (ISBN: 978-84- 698-0853-5).


Breve descripción del formato y del contenido. Estamos ante un álbum ilustrado. En la cubierta podemos ver un elefante cogiendo flores con la trompa. Posado sobre una de las flores que permanecen sin arrancar, se encuentra un pajarito amarillo. Todas las flores son iguales, únicamente se distinguen en que unas son naranjas y otras rosas. Centrado en la parte superior se encuentran los nombres del autor y de la ilustradora, y debajo de estos el título del cuento, ambos en color negro y en mayúscula. Todo esto se halla sobre un fondo blanco. En la contracubierta aparece un pequeño texto introductorio que comienza con la siguiente pregunta  “¿Qué ocurre cuando un elefante se enamora?” y acaba con la frase “Pero cuando menos se lo espera…”. De nuevo están presentes las mismas flores naranjas y rosas, pero esta vez, en vez de un pájaro amarillo como en la cubierta, aparece una mariposa del mismo color volando. Centrado en el borde inferior vemos el nombre de la editorial y debajo la página web de esta misma. Las ilustraciones son sencillas y delicadas y su presencia no es abusiva. Los textos son muy breves, con frases cortas y palabras sencillas. Este álbum nos muestra lo que le ocurre a un elefante cuando cae perdidamente enamorado de una elefanta. Relata una historia simpática y muy tierna que a las niñas y niños les puede entretener y divertir mucho, ya que el protagonista de la historia ejecuta acciones inusuales para un elefante. Es un cuento ideal para explicarles a los más pequeños lo que es estar enamorada o enamorado, y lo necesario que es expresar los sentimientos y no sentirse nunca avergonzado de ellos.

Potencialidades educativas. Con este cuento podemos trabajar los elefantes, qué tipo de animales son, dónde viven, qué comen, etc. Además podemos introducir también el tema del amor y el enamoramiento, intentando explicarle al alumnado lo que esto supone. A partir de la historia debemos explicarles a las niñas y niños la importancia de expresar los sentimientos y de no reprimir nuestras emociones. En base a este álbum, también se puede hablar sobre el miedo al rechazo, haciéndoles entender a las niñas y niños que deben creer en ellos mismos y tener confianza. También se puede trabajar la valentía, explicando que es necesario tener coraje y saber dar un paso hacia delante, sin miedo a lo que pueda ocurrir.

Autoría. Amorosiñas (T. Alfaya, R. Castro y P. Collazo).

Tú y yo

Roca Palet, Elisenda, Tú y yo. El cuento más bonito del mundo, ilust. Raúl Nieto Guridi, trad. Roberto Bravo de La Varga. Barcelona: Combel Editora, 2015, [48 pp.],  (ISBN: 978-84- 9101-038- 8).

Breve descripción del formato y del contenido. Nos encontramos ante un álbum ilustrado, en cuya cubierta ya aparece  el niño protagonista sobre un fondo rosa y azul.  El título del cuento, la autora y el ilustrador aparecen en la parte superior izquierda, mientras que la editorial está centrada en la inferior. En la contracubierta se recoge  la frase "yo y tú y yo" sobre el mismo fondo, en el que ahora se dibujan una cuna azul y rosa, una alfombra azul y lo que parecen ser cuadros. Son todos ellos elementos paratextuales que nos avanzan el contenido de esta historia y que, a su vez, son confirmados por un pequeño resumen que nos habla del nacimiento de un hermano pequeño. Además se informa al lector o lectora de que en sus manos se encuentra el cuento más bonito del mundo. Las ilustraciones parecen dibujadas por niñas/os debido a sus trazos simples y poco limpios. Así mismo, la presencia de una paleta de colores pastel alude a ese mundo de los primeros años. La letra del texto es clara y en cada página hay varias palabras que aparecen en negrita y en mayor tamaño para que el lector haga hincapié en ellas. Este cuento relata una historia emotiva y muy tierna que profundiza en las emociones de los más pequeños desde la empatía. Resulta un cuento perfecto para explicarles a las niñas y niños lo que supone la llegada de una hermana o hermano pequeño a la familia, intentando que comprendan que esto es algo bueno. Lo que pretende este álbum es enseñarles lo felices que pueden ser con la llegada de un nuevo miembro a sus familias.

Potencialidades educativas. Con esta propuesta literaria y visual se puede trabajar el tema de los celos hacia el bebé recién llegado a la familia. Se intenta que las niñas y niños aprendan a verbalizar y compartir sus emociones para que sus padres intenten hacerles entender la situación y que este haga un ejercicio de empatía y comprenda que no debe de sentirse desplazado por su hermanita o hermanito. Además, en base a este cuento se pueden explicar las emociones, sentimientos, pensamientos y expectativas que un niño tiene al saber que va a ser hermano mayor, y lo que esto supone. También podemos trabajar el tema del embarazo y del nacimiento, explicando de manera simple lo que ocurre durante todo el proceso cuando una mamá está embarazada. Se puede tratar el tema de los roles de hermano mayor y hermano pequeño, intentando que los primeros comprendan que tienen un papel fundamental.

Autoría.  Amorosiñas (T. Alfaya, R. Castro y P. Collazo).