Mostrando entradas con la etiqueta Superación. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Superación. Mostrar todas las entradas

domingo, 29 de abril de 2018

Milu

Rivas, Manuel, Milu, ilustr. Aitana Carrasco, traducido por : Xosé Ballesteros, Pontevedra: Editorial: Kalandraka, col.”Maremar”, 2008, idioma galego, 48pp. (ISBN: 078-84-8464-735-5).

Breve descrición do formato e do contido da obra. Este álbum literario narra a historia dunha nena que se atopa nunha situación de desvantaxe social, porque a súa familia ten problemas de alcoholismo e depresión e non se poden facer cargo dela.  Mostra a soidade que sente Milu e a incomprensión da súa situación familiar, a cal a leva a silenciar esta realidade vivida ata que entra en xogo a escola e os servizos sociais para buscar un lugar onde a cativa este ben atendida, onde a rapaza acaba nun centro de acollida. 
Somérxenos no seu mundo imaxinario onde o seu refuxio e apego lle manteñen a esperanza dun cambio na súa vida, mediante a amizade que establece cunha televisión, que mais semella unha man a unha amiga a cal lle axuda a evadirse da súa situación diaria, e suple o amor e cariño que nese momento da súa vida está perdido. A nena tamén nos narra as súas experiencias vividas no centro de acollida ata que a súa familia se recupera e pode volver a facerse cargo da cativa.
Esta obra de discurso lineal preséntase a través dun discurso textual sinxelo, composta pola introdución narrada en terceira persoa, que nos axuda a mergullarnos na historia, o nó onde xorde o conflito do personaxe, e o desenlace onde se resolve o problema plantexado. Este relato  tamén contén algunhas metáforas e algún verso. Ademais mestura a realidade coa ficción, mediante elementos imaxinativos dun mundo no que a cativa se somerxe. Por unha banda, a narración preséntase en terceira persoa e inclúe diálogos dos personaxes en primeira persoa. Existe un narrador heterodiexético que nos introduce na historia, narra o conflito e o pecha. A voz da protagonista expresa os seus e sentimentos, preocupacións e requirimentos. Mentres que a voz dos outros personaxes expresan os seus comportamentos erráticos, as preocupacións e reflicten as situacións difíciles que están a pasar. Por outra banda, o texto está estruturado con frases curtas, pero parágrafos longos que ocupan  case todo espazo das follas as cales non conteñen ilustracións, sempre segue esta mesma estrutura. A letra é de imprenta, en minúscula e conta cun tamaño medio.
Trátase dun libro ilustrado de tapas duras encadernado en cartoné, de forma cadrada. Da ilustradora de “El viaje del bisabuelo” y “Los posos del café”. Este libro foi finalista do 3rd CJ Picture Book Awards 2010. Os debuxos son grandes e polo xeral ocupan toda a folla. As ilustracións son coloristas e mesturan estampados, gravados antigos e texturas, creando ambientes realistas con elementos oníricos. As imaxes son complementarias e acordes ao que se narra. As ilustracións son moi coidadas e conteñen moitos detalles con aspectos que suman e enriquecen a historia que se narra,  amplían información, e mostran a crueza das situacións vividas, os momentos de ensoñación, refuxio, preocupacións, medos e as situacións que vai lle van acontecendo as personaxes da historia. 

Potencialidades educativas. Esta historia serve para tratar o tema da familia en concreto un caso de dificultade social, cun contexto familiar adverso, polo que axuda a abordar esta problemática tanto coa familia coma co alumnado. Podemos tratar a soidade que senten as crianzas nas situacións difíciles e as emocións e sentimentos que lles xeran e que non saben expresar e visibilizar cara os demais. Neste conto faise visible como os problemas dos adultos lle afectan directamente aos cativos e cativas, nos que sempre se ven prexudicados. Tamén podemos traballar as emocións e sentimentos que  causan as situacións que as crianzas non comprenden e que lles son difíciles de afrontar. Este libro e ideal para abordar o tema dos centros de acollida, e comentar o que son, e porque moitos nenos e nenas teñen que irse a vivir alí. Non nos podemos esquecer de ver o lado positivo desta historia que é a importancia da imaxinación e creatividade para sobreelevar e evadirse dos problemas que nos rodean, e a esperanza e superación dos mesmos.Tamén plasma as súas ilusións e a súa idea da felicidade.Temos que destacar que ante unha situación de dificultade deben comunicalo a un adulto para que lle brinde a súa axuda, aínda que teña medo o descoñecido e do que poda pasar nun futuro un tanto incerto.

Grupo conflitos persoais. (Nuria Castiñeira Rodríguez, Sandra Dapena Hortas, Sheila Domínguez Da costa,  Carmen Eiras Conde, Sara Fernández Luna e Silvia Fraguas Juncal ).

sábado, 28 de abril de 2018

¿Hay algo más aburrido que ser princesa?


Díaz Reguera, Raquel (2010), ¿Hay algo más aburrido que ser una princesa rosa? Ilust. Raquel Díaz Reguera, Barcelona: Thule Ediciones [42 pp.], (ISBN: 978-84-92595-58-7).



Breve descripción del formato y contenido de la obra.  Álbum literario de forma rectangular y tapas duras,  de 19x17 cm. En la portada podemos ver a la protagonista de la historia vestida de princesa rosa sobre un fondo rosa con una expresión de lo que parece ser tristeza o aburrimiento como luego se cuenta en el libro. También encontramos el título de la obra con letras alternadas  más grandes y más pequeñas, más oscuras y más claras, como a continuación se hará en el interior. En la contraportada encontramos una jaula con una luna que ilumina la sinopsis y una mariposa azul en la oscuridad, todo es una metáfora de la libertad que quiere nuestra protagonista.
La obra tiene letra grande y fácil de leer. En algunas páginas ocupa el mismo espacio la letra y los dibujos, sin embargo, los dibujos son más llamativos y reflejan perfectamente lo que el texto está contando. Los colores varían entre llamativos y oscuros dependiendo de la parte que se esté contando (oscuros: cuando la princesa está soñando que quiere hacer muchas cosas). Los dibujos son realistas.
Nos cuenta la historia de Carlota, una princesa rosa, con ropa rosa y todo rosa pero que ya está cansada, ella quería vivir aventuras que sus padres no le permitían por ser una princesa. Un día decidió decirle a su madre que quería saltar, brincar y vestir de muchos colores a lo que ella le contestó que las princesas eran como rosas, frágiles y delicadas, pero Carlota respondió diciendo que ella era una niña no una flor y todo el mundo al que le repetía esta frase le daba la razón. Por fin todas las princesas siguieron los pasos de Carlota y dejaron de ser princesas y viajaron y se vistieron de cualquier color.


Potencialidades educativas. Con esta obra trabajaremos la igualdad de género, la erradicación de estereotipos sexistas (como los colores rosa y azul), la idealización de la mujer como algo frágil y delicado a lo que hay que cuidar. También trataremos la autoestima ya que esta obra, con la historia de la protagonista, enseña que no tenemos que ser lo que otras personas quieren que seamos.


Recursos de interés.
Cuentacuentos que hizo una profesora a sus alumnos con voz en off e imágenes del libro:
Página de la editorial donde se puede adquirir el libro:


Etiquetas. Igualdad, superación, autoestima, confianza, autenticidad, coeducación, álbum ilustrado, Raquel Díaz Reguera,


Autoría. (Paula López Núñez, Inés Montes Carbajales, Raquel Otero Táboas, Nerea Pérez Lago, Ariana Pérez Rodríguez)

domingo, 22 de abril de 2018

Unha parella diferente




Kullot, D. (2007). Unha parella diferente. Vigo: Kalandraka. [32 pp.]. (ISBN:978-84-64-289-3).


 

Breve descripción do formato e do contido: Álbum ilustrado en cartoné de dimensións 23x29.8 cm, dirixido a nenos e nenas dende cinco anos. Este libro infantil presenta na súa cuberta, de tapa dura, os nosos protagonistas, a xirafa e o crocodilo, unha parexa de namorados moi diferentes entre eles. As cores das ilustracións son chamativas, destacando o amarelo e o azul. Na mesma, aparece o título do álbum en letras de gran tamaño en cor azul e o nome da autora. Na contracuberta móstrase un breve resumo do libro. As ilustracións interiores, dinámicas e divertidas, están repletas de figuras e cor, entre as que sobresaen os protagonistas da historia. A sucesión de ilustracións que percorren o longo do libro, van acompañadas dun texto claro, sinxelo, en cor negra, con simpáticos xiros lingüísticos e sobre un fondo en cores suaves, o que facilita a súa lectura. En canto ó contido, decir que o argumento do libro xira en torno a unha xirafa e a un crocodilo. Ambos namoraron en construíron unha casa e emprenderon unha vida en común. No seu fogar non había diferenzas entre eles. O problema veu cando visitaron os seus respectivos barrios. Alí, esta entrañable parella padecía as miradas, burlas e murmurios dos seus veciños. Sin importarlles as críticas, non dubidaron en axudar a unha familia que se atopaba en perigo, demostrando que a cooperación e a solidaridade están por riba de calquera diferenza.
Potencialidades da obra para Educación Infantil: Este álbum ilustrado ofrécenos a oportunidade de traballar conceptos como a aceptación das diferenzas, tolerancia, convivencia e a superación das dificultades. O libro Unha parella diferente, ofrece a oportunidade de educar en valores. Nós, como docentes debemos fomentar o respeto aos demáis e valorar as diferenzas como algo positivo.

Etiquetas: Diversidade, convivencia, amor, tolerancia, diferenzas, superación.

Autoría: Prímulas: Sonia Álvarez García, Mónica Planet Márquez.