Mostrando entradas con la etiqueta Melisa Cardoza. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Melisa Cardoza. Mostrar todas las entradas

domingo, 25 de marzo de 2018

TENGO UNA TÍA QUE NO ES MONJITA




Cardoza, Melisa, Tengo una tía que no es monjita, ilust. Margarita Sada, México: Patlatonalli, col. “Todas las familias son sagradas”, 2004, [27 pp.]  (ISBN: 9786079511036).

Breve descrición do formato e o contido. Este libro móstranos como a protagonista descobre que a súa tía é lesbiana. A pequena rapaza, que quere moito a súa tía, descobre que ten ideas distintas ás do seu pai. Ela prefire a manteiga feita pola xente do lugar e, en vez de cumprir o desexo da sobriña de levala a Disneylandia, prefire levala a coñecer Guatemala. A tía ten moitas amigas e sempre leva unha á casa. A historia culmina cando a tía e a amiga se bican e lle conta á nena que a súa amiga é a súa moza. Trátase dunha lectura subversiva, debido a que rompe co molde de familia tradicional heterosexual con fillos/as e tamén polo ideario que posúe a tía.


A voz da sobriña é a encargada de narrar a historia deste álbum literario de estrutura clásica (introdución, nó e desenlace), polo que flúe unha intensa corrente crítica. Así a tía asume un comportamento guiado polo seu pensamento e conciencia, de aí que acabe por desvelar a súa tendencia homosexual e loite contra as imposicións das maiorías capitalistas e das relixións, ao mesmo tempo que se mostra comprensiva con respecto a aqueles estamentos sociais marxinados. O texto transcríbese en letras de diferentes formas, tamaños e cores, co que se pretende resaltar palabras clave, estados, obxectos... Nel sobresae a incorporación de palabras propias da cultura mexicana, caso de “gringo”, e daqueloutras vinculadas co campo semántico da familia (tía, sobriña, pai etc).

A cuberta amosa a protagonista de pequeno tamaño sentada nunha cadeira de brazos, mentres que as gardas presentan unha degradada cor laranxa e un estampado de corazóns. Os debuxos son sinxelos e reproducen formas xeométricas. A maioría de páxinas teñen un fondo dunha soa cor, pero os personaxes e os obxectos son moi coloridos. É curioso que nunha folla a tía e a sobriña aparecen cantando, á vez que as notas musicais están debuxadas ao revés e unidas todas coma se fosen unha longa corchea. Isto semella a escritura en espello común na etapa de aprendizaxe infantil.

Potencialidades educativas.
Esta obra serve para visualizar e abordar os diferentes tipos de familia, cuestións vinculadas coas opcións sexuais, a diversidade cultural e as críticas abertas ás imposición dos países e economías dominantes.

Recursos de interese.
Obra dixitalizada

Adaptación de monicreques da obra

Comentario da obra e entrevista á autora

As Pegadas (Jorge Fernández, Nuria Fernández, Tamara Duarte, Alba Corredoira, Carolina Ramiro, María C. Conde)